STŘEDA 8. 4., 17 h | Karol Piegza, rodák z Lazů u Karviné, byl horník, učitel, zaolšský folklorista a sociální aktivista. Ve své sběratelské činnosti shromáždil více než 300 textů lidových písní reflektujících náročný život horníků. V rámci programu budou představeny hornické prapory a stuhy včetně jejich ikonografie. Součástí setkání bude také recitace vybraných ukázek písňových textů a básní tematizujících těžký úděl horníků na Karvinsku. Setkání probíhá v polském jazyce a připravil ho Stanisław Gawlik. 
Domy nr 55 i 56
Po raz pierwszy w źródłach pisanych dom nr 55 pojawia w 1673 roku, gdy jego właścicielem był Mikuláš Mertich. Innymi znanymi nam jego właścicielami byli np. kuśnierz Václav Brožek czy Blažej Adamík, którego żona Barbora po śmierci męża sprzedała w 1760 roku dom swojemu synowi Josefowi, cechmistrzowi cechu rzeźników. Również kolejni właściciele tego domu należeli do grupy rzemieślników: kapelusznik Franz Hickel (w latach 1793–1804), sukiennik Cyril Frýdecký (1804–1812), farbiarz Fridrich Patzer (1812–1813) czy piwowar Florián Rotter (1820–1828). W tym czasie dom był jeszcze parterowy, piętro zostało dobudowane dopiero między rokiem 1820 a 1836. Po pożarze w 1887 roku dom został gruntownie przebudowany.
Dom nr 56 został po raz pierwszy wspomniany także w roku 1673. Wśród jego właścicieli również znajdowali się przede wszystkim rzemieślnicy: rzeźnik Matouš Židek (1746–1749), mydlarz Leopold Alscher (1749–1779) czy młynarz Cyril Neusser (1844–1847). Dom był dwukondygnacyjny, posiadał murowane podcienia i sklepieniami zarówno w przyziemiu jak i na piętrze. Od podwórza znajdowały się drewniane budynki gospodarcze. W roku 1873 zastąpił go nowy, dwukondygnacyjny podpiwniczony dom z dwoma mieszkaniami na parterze i także dwoma na piętrze. Wejście do domu znajdowało się od strony ulicy Pivovarskej. Po pożarze w 1887 roku dom otrzymał nową więźbę dachową oraz kominy. Podczas odbioru technicznego w budynku zostały jednak stwierdzone liczne uszkodzenia, jak duże pęknięcia ścian i sklepień. Za radą budowniczego Klemensa Hladischa podcienia miały zostać rozebrane i odbudowane od podstaw, sklepienia na piętrze miały zostać zastąpione belkowymi stropami, a obwodowe ściany budunku wzmocnione kotwami i ściągami. Ze względów finansowych właściciele wykonali jedynie wzmocnienie przy pomocy ściągów.
Interesujące informacje znajdujemy w spisach ludności. W 1900 roku osiem mieszkalnych pomieszczeń domu nr 55 zajmowanych było przez pięć rodzin, w sumie 30 osób. Świetlicę i kuchnię w przyziemiu zajmowała służba. Jedno z dwupokojowych mieszkań na piętrze zamieszkiwał właściciel David Grün z żoną, czwórką dzieci, czterema służącymi, kucharką i pracownikiem gospody. Drugie z mieszkań zajmował handlarz materiałami tekstylnymi Heinrich Hojda z żoną i piątką dzieci, w dwupokojowym mieszkaniu bez kuchni wdowa Bertha Teiner z czwórką dzieci i dwiema służącymi a w jednopokojowym mieszkaniu z kuchnią zajmowała wraz z mężem i służącą handlarka galanterią, Fanny Hirsch.
Pionki i kostki do gry są dość częstymi znaleziskiami przy badaniach miast. W okresie średniowiecza najczęściej wyrabiano je z kości bydła domowego (Zdj. Gabriela Čočková, NPÚ-ÚOP w Ostrawie, 2024)
Na parceli nr 55 odkryty został bogaty zbiór fragmentów kafli. Jednym z najlepiej zachowanych egzemplarzy jest prostokątny kafel z przedstawieniem klęczącego Kacpra. Stanowił on część większego cyklu Pokłon (Trzech króli), powstałego na przełomie XV i XVI wieku. Dwa zdjęcia RTG (czarno-białe) pozwalają dostrzec słabiej widoczne na fotografii szczegóły. (Zdj. Zbyněk Moravec, Muzeum Ostrawskie, 2023)
Akce: Otevřít verzi pro tisk